Ιστορίες Τοπίων

Εισαγωγικά

Α. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ..

– Πρώτα έρχεται η όραση και μετά οι λέξεις

– Η εικόνα αποτελεί μια μορφή επικοινωνίας άμεσα κατανοητή απ’ όλους

– Η φωτογραφία είναι αναμνηστική του χρόνου που φεύγει

– Δημιουργική έκφραση και καλλιτεχνικές αναζητήσεις

” Ψάχνω να τονίσω το υπέροχο στα πιο συνηθισμένα και καθημερινά αντικείμενα, σ’ αυτά που κανείς δε στέκεται να κοιτάξει ή να θαυμάσει…” ( Παολότσι, γλύπτης των μέσων του 20ου αιώνα)

– Ανακαλύπτω την επίγεια πραγματικότητα των θαυμάτων

– φως και χρώματα (πώς αλλάζουν τα χρώματα με τις εποχές;)

– από διαφορετική θέση η ίδια φωτογραφία

(πώς αλλάζει η οπτική;)

– ζουμάρω και παρατηρώ μια λεπτομέρεια

– κάνω ψηφιακή επεξεργασία

ΤΟΠΙΑ

– ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, μικρόκοσμος και μακρόκοσμος, εξερεύνηση του εσωτερικού και του εξωτερικού τοπίου

– ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΙΔΕΩΝ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

Σκέφτομαι, νιώθω, θυμάμαι, εικάζω, ερευνώ, θα ήθελα…

Τι συμβαίνει μέσα μου; μου αρέσει; με εμπνέει; με διασκεδάζει; μου κάνει εντύπωση; με συγκινεί; με στεναχωρεί; με θυμώνει; με μπερδεύει; ( αμφιθυμία/ αμφισημία), μου περνάει ένα μήνυμα; λειτουργεί ως σύμβολο;( γενικότερο νόημα/ σημασία), πόσο αιχμάλωτοι της πραγματικότητας είμαστε; πού μπορεί να οδηγήσει η φαντασία και η επιθυμία;

– ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ/ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ / ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

ανάδειξη μεταβολής, συνέχειας, διαχρονικότητας

” κάθε έργο τέχνης είναι το παιδί της εποχής του, και συχνά η μητέρα των συναισθημάτων μας” , Καντίνσκι

– ΟΜΟΡΦΙΑ

– ΤΕΧΝΗ

– Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ ΨΥΧΗ, ΠΝΕΥΜΑ, ΔΡΑΣΗ

ΣΥΖΕΥΞΗ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ

Πώς συνδιαλέγεται η φωτογραφία με το λόγο;

Πώς συναρθρώνονται οι αφηγήσεις;