Α. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ...
– Πρώτα έρχεται η όραση και μετά οι λέξεις
– Η εικόνα αποτελεί μια μορφή επικοινωνίας άμεσα κατανοητή απ’ όλους
– Η φωτογραφία είναι αναμνηστική του χρόνου που φεύγει
– Δημιουργική έκφραση και καλλιτεχνικές αναζητήσεις
” Ψάχνω να τονίσω το υπέροχο στα πιο συνηθισμένα και καθημερινά αντικείμενα, σ’ αυτά που κανείς δε στέκεται να κοιτάξει ή να θαυμάσει…”
( Παολότσι, γλύπτης των μέσων του 20ου αιώνα)
– Ανακαλύπτω την επίγεια πραγματικότητα των θαυμάτων
– φως και χρώματα (πώς αλλάζουν τα χρώματα με τις εποχές;)
– από διαφορετική θέση η ίδια φωτογραφία
(πώς αλλάζει η οπτική;)
– ζουμάρω και παρατηρώ μια λεπτομέρεια
– κάνω ψηφιακή επεξεργασία
ΤΟΠΙΑ
– ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, μικρόκοσμος και μακρόκοσμος, εξερεύνηση του εσωτερικού και του εξωτερικού τοπίου
– ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΙΔΕΩΝ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Σκέφτομαι, νιώθω, θυμάμαι, εικάζω, ερευνώ, θα ήθελα…
Τι συμβαίνει μέσα μου; μου αρέσει; με εμπνέει; με διασκεδάζει; μου κάνει εντύπωση; με συγκινεί; με στεναχωρεί; με θυμώνει; με μπερδεύει; ( αμφιθυμία/ αμφισημία), μου περνάει ένα μήνυμα; λειτουργεί ως σύμβολο;( γενικότερο νόημα/ σημασία), πόσο αιχμάλωτοι της πραγματικότητας είμαστε; πού μπορεί να οδηγήσει η φαντασία και η επιθυμία;
– ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ/ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ / ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
ανάδειξη μεταβολής, συνέχειας, διαχρονικότητας
” κάθε έργο τέχνης είναι το παιδί της εποχής του, και συχνά η μητέρα των συναισθημάτων μας” , Καντίνσκι
– ΟΜΟΡΦΙΑ
– ΤΕΧΝΗ
– Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ ΨΥΧΗ, ΠΝΕΥΜΑ, ΔΡΑΣΗ
ΣΥΖΕΥΞΗ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ
Πώς συνδιαλέγεται η φωτογραφία με το λόγο;
Πώς συναρθρώνονται οι αφηγήσεις;
